مجموعه سلامت فارس در طول سال های دفاع مقدس، در کنار
خدمات پشتیبانی در جبهه های حق علیه باطل و خدمت به رزمندگان غیور میهن در بهداری
ها و بیمارستان های صحرایی، شهدای گرانقدری را به
این انقلاب تقدیم کرده که در روزهای دوشنبه هر هفته با این آلاله های جاویدان آشنا
می شویم. در این شماره با شهید «لطف الله قادری» از زبان یکی از آشنایان این شهید آشنا
می شویم.

 

شهید لطف ‌الله قادری

تاریخ و محل ولادت:
12شهریور1328، سپیدان

تاریخ و مکان شهادت: 5 مرداد1365، عملیات فاو

محل
خدمت: بیمارستان
شهید دکتر فقیهی

مجروحی را به بیمارستان آورده بودند
که وضعیت وخیمی داشت. من و شهید قادری در حال رسیدگی به مجروحان بودیم که متوجه
شدم ایشان بیشتر سراغ این مجروح می‌ رود. او مرتب آب می‌ خواست؛ اما به‌ خاطر
جراحت ‌های شدید لب و دهان قادر به نوشیدن آب نبود. شهید قادری گاز استریلی را با
آب خنک خیس می‌کرد و به نزدیک دهان مجروح می‌ برد و او هم با به دندان گرفتن گاز
استریل سعی می‌ کرد چند قطره از آب آن را بنوشد، هرچند که قادر به صحبت کردن هم
نبود. این وضعیت ادامه داشت و شهید قادری لحظه‌ ای از او غافل نبود تا اینکه بعد
از مدتی، شهید قادری توانست او را به‌سختی وادار به نوشتن کند و با کمک این نوشته ‌ها
توانست اسم و فامیل و شهرستان محل سکونت مجروح را بفهمد. بعد از مدتی که چندین عمل
بر روی لب و دهان مجروح انجام دادند و مقداری بهتر شد، شهید قادری آدرس کامل منزل
و چند شماره تلفن از مجروح به دست آورد و توانست خانواده ‌اش را باخبر کند.

بعد از دو یا سه روز، خانواده‌ مجروح
با خوشحالی به بیمارستان آمدند؛ چرا که فکر می ‌کردند پسرشان مفقودالاثر شده است.
آن زمان مجروح مرتب با انگشت به سمت شهید قادری اشاره می ‌کرد و دستانش را برای
دعا بالا می ‌برد و می‌ خواست به خانواده ‌اش بفهماند این مرد او را نجات داده
است.